- Gratis verzending vanaf €100
- Levering in Europa & Groot-Brittannië
- 14 dagen geld-terug-garantie
In het kort
Het is zondagmiddag aan de keukentafel. Je dochter staat nog één vakje van de finish. Haar broer gooit een zes, komt op haar vakje terecht en stuurt haar terug naar het begin. Even beweegt niemand. Dan gaat het bord om en rolt er een rode pion onder de verwarming.
Je weet wat er nu komt, want je hebt het al vaker gezegd. Het is maar een spelletje. Iedereen verliest weleens. Je moet leren tegen je verlies te kunnen. Zij staart naar de rand van de tafel. Er komt niets van binnen.
Later probeer je het op een andere manier. Hoe was het op school? Goed. Wat gebeurde er in de pauze? Niks. Einde gesprek.
Klinkt dat als jouw weekend? Dan is dit stuk voor jou. Het gaat over spellen. Niet als beloning voor goed gedrag, maar als plek waar je kunt leren zonder dat iemand een toespraak houdt.
Denk eens na over wat een gesprek van een kind vraagt. Stilzitten. De volwassene aankijken. De woorden volgen. Een antwoord vinden, snel, terwijl je nog van slag bent.
Voor veel autistische kinderen en volwassenen is dat veel tegelijk. De woorden blijven komen, en je weet niet wanneer ze ophouden.
Een spel werkt anders. De regels liggen op tafel. Iedereen weet wie er aan de beurt is. Je kijkt naar het bord, niet naar elkaars gezicht. Er is een duidelijk begin en een duidelijk einde. Binnen dat kader worden moeilijkere dingen makkelijker om te oefenen. Wachten. Verliezen. Om hulp vragen. Zeggen hoe je je voelt.
Het omgegooide bord heeft meestal dezelfde oorzaak. De een wint, dus een ander verliest, vaak iemand van wie ze houden.
Coöperatieve spellen nemen dat weg. Iedereen speelt samen tegen het spel zelf. Jullie winnen allemaal, of jullie verliezen allemaal.
In Zandkastelen komt het water op. De spelers verzamelen zand, schepjes en emmertjes en bouwen samen hun kastelen voordat de golven er zijn. Bouw je eerst een zandmuur, of bouw je door? Dat is een overleg, geen ruzie. Een spel duurt 15 tot 20 minuten, voor één tot acht spelers, vanaf vijf jaar.
In Oogsttijd staat de moestuin vol. Maïs, wortels, bonen en tomaten. Het is de bedoeling om alles binnen te halen voordat de herfst komt. Het spel is makkelijk te leren en laat zien dat elkaar helpen het verschil kan maken.
Huizenbouwers is voor kinderen die van een plan houden. Samen bouw je huizen van over de hele wereld. Een iglo, een tipi, een woonboot. Aardbevingen, stormen, overstromingen en bosbranden kunnen ze beschadigen, en dan repareer je ze samen. Het eerste spel vraagt om drie huizen. Elk volgend spel komt er één bij, tot negen. Er zijn zeven niveaus, dus ook oudere kinderen blijven het leuk vinden.
Als de herfst wint, heeft niemand iemand verslagen. Jullie hebben samen verloren, en jullie kunnen het samen opnieuw proberen. Dat voelt heel anders aan het eind van een zondag.
“Hoe voel je je?” kan als een toets klinken als een ouder het vraagt. Dezelfde vraag op een kaart is gewoon de volgende kaart.
Zo zie ik mezelf! autisme heeft 70 kaarten voor kinderen vanaf acht jaar. Er zijn stellingkaarten, situatiekaarten en schaalvragen over hoe iemand denkt, voelt en handelt. Het woord autisme staat niet op de kaarten. Daardoor werkt het spel ook met kinderen die niet autistisch zijn, thuis of in een groep.
Het Feel Good Spel gaat over gevoelens bij naam. Blij, boos, bang, verdrietig, trots, jaloers. Tekst, plaatjes en vragen helpen om er woorden aan te geven. Let op: dit spel is in het Nederlands.
Beantwoord de kaarten zelf ook. Als jij als eerste gaat, hoort je kind dat volwassenen ook weleens bang of jaloers zijn. Zonder preek.
Sommige kinderen horen vaak “stop”, “wacht” en “nu niet”. Horen wat er goed gaat, kan dan wat hulp nodig hebben.
Het Complimentenspel Autisme heeft 80 kaarten met complimenten, gemaakt voor kinderen met autisme en iedereen die met hen leeft en werkt. Sommige gaan over inzet, over het leren van nieuwe vaardigheden. Trek een kaart bij het eten en geef hem aan iemand aan tafel. Laat je kind er ook een geven. Een kaart die goed aankomt, mag op de koelkast.
Kies een rustig moment. Niet direct na school, niet de avond voor een uitstapje.
Houd het kort. Eén ronde van een kwartier is beter dan een uur dat eindigt in tranen.
Lees de regels voordat je gaat spelen. Sommige kinderen kijken graag eerst de kaarten door, voordat er iets nieuws begint.
Laat je kind de regels aan iemand anders uitleggen. De expert zijn voelt goed.
Sla het nagesprek over. Geen “en wat hebben we vandaag geleerd”. Als het spel zijn werk heeft gedaan, is een samenvatting niet nodig.
En stop als het nog leuk is. Dan begint het volgende spel makkelijker.
Op school maakt een spel van een les over verschillen een gesprek. Zo zie ik mezelf! kun je spelen met een groep kinderen met en zonder autisme. Iedereen vertelt hoe hij of zij denkt en voelt in dezelfde situatie. Wat herkennen ze in elkaar? Een kind kan ook een paar kaarten gebruiken om klasgenoten uit te leggen hoe een situatie voor hem of haar werkt. Dat zegt vaak meer dan een praatje voor de klas.
Voor tieners en volwassenen na een diagnose is de vraag vaak groter. Wat betekent autisme voor mij? Mapping Autisme helpt je een mindmap te maken vanuit vier thema’s. Executieve functies, centrale coherentie, theory of mind en sensorische prikkelverwerking, met elk 50 kaarten. Aan het eind kijk je naar wat er voor je ligt en vraag je je af wat je ziet, en hoe dat voelt. Het is alleen verkrijgbaar in het Nederlands en het Duits.
Dezelfde tafel, een paar zondagen later. De golven komen dichterbij. Je dochter bestudeert het bord en wijst dan. “Eerst de muur. Dan maken we de toren af.”
Haar broer gooit. Het lukt, net. Ze juichen allebei.
De week erna wint het water. Ze kreunt, haalt haar schouders op en zet de stukken weer klaar. Niemand zei iets over tegen je verlies kunnen. Dat hoefde ook niet.
Al onze spellen vind je in de categorie Spellen.
